Projem basladi baslayali malum hastanede yasiyorum gercekten te buraya gelerek ne kadar da dogru bir is yaptigimi gun gectikce daha da cok anliyorum. basta buradaki herseyim olan Doktor yani rehberim, koordinatorum, yemekhane sefi ve diger insanlar herkes bana her yardima ihtiyacim oldugu anda yardimci oluyorlar. malum hastalar haricinde hastanede en cok yasiyanlardan biride benim.
Odam hastalarin bulundugu bolumun disinda bir yerde olsada iste hayat hastanede akip gidiyor. burada hastalarin dertlerini dinlemek onlarin dini vecibelerini yerine getirmek uzere rahibeler de bulunuyor. onlarda hastanenin benim gibi baska bir binasinda yasiyorlar. iclerinde bir rahibe varki gercekten cok iyi birisi benim orada tek basima kaldigimi, yalniz oldugumu bildigi icin arada odamin kapisina hediyeler birakiyor. gecenlerde icecek biseyler birakmisti baska bir sefer cikolata birakmisti. dun aksamda sagolsun dusunmus geldi. bana eger istersen sana kislik bir kac kazak getirmek istiyorum dedi. tabiki bunlar kullanilmis sonradan dagitilmasi icin onlara birakilmis giyeceklerdi.
Bende benim tarzimi pek te karsilamayan bu kiyafetleri kabul ettim. cunku onun bu kadar dusunmesi bile hediyeleri almak icin yeter de artar bile zaten geri cevirmek bizim kulturumuze yakismazdi bende kabul ettim. bende tabiki hastalar haricinde kullanilmasi yasak olan internet kafeyi arada onlarin kullanimina aciyorum. eh tabiki rahibe kiyafetleri ile geldiklerinde diger hastalarin bile pek ses cikardiklari olmuyor. rahibe diyorum ama burada onlara “sister” diyolar.
