“Åžahika”, her aydın insanın hayalinde yaÅŸattığı manevi bir “yüce kaleyi” canlandırıyor. YaÅŸam dediÄŸimiz yolun ufkunda yükselen bu “Åžahika”ya ulaÅŸabilmek, ancak karşılaşılan tüm zorluklara ve acılara karşı koymasını bilen aydın kafaların iÅŸidir.
Kitap daha çok tıp mesleğini ilgilendiriyor ve yaşam konusundaki önemini belirterek eleştiriyor. İnsan yaşamıyla bu derece yakından ilgisi olan bu mesleğin bağlı olduğu sistemin bir sömürü aracı olarak kullanıldığını ve bu sistemin değişmesi gerektiğini vurguluyor. Küçük bir madenci kasabasında mesleğe ilk adımını atan genç bir asistan doktorun yükselme hırsının gerçekçi biçimde anlatıldığı büyük eser.







getiriyor. Romanı bitirdikten altı ay sonra günlüğüne ÅŸunları yazmıştı: “DiriliÅŸ”in devamını… Nekhlyudov’un köylü yaÅŸantısını yazmayı çok istiyorum.”



