Bu hikayeyi çocukken filan dinlemişliğim yok. Baya baya koca adamken, üniversite yıllarında dinledim. Hikaye kendimce çok etkileyiciydi. Sanki hayat dersi niteliğindeydi. Aklıma geldikçe de birilerine anlatır dururum. Bunu internet ortamında hiç paylaşmamıştım. Bir de buradan paylaşayım. Hikayede canlı cansız o kadar karakter var ki tane tane anlatmakta fayda var.
Vakti zamanında adamın birisi taÅŸ ocağında çalışıyormuÅŸ.  Görevi daÄŸları taÅŸları kırmak, taÅŸ taşımak. Hava o kadar sıcak ve adam öyle bir terlemiÅŸ ki artık bunalmış bu hayattan. Kendini yakıp kavuran sıcakta gökyüzüne bakmış ve tanrıya dua etmiÅŸ ” Tanrım ne olursun beni ÅŸu güneÅŸe çevirde insanları sıcaktan yakıp kavurayım”. Tanrı kulunun isteÄŸini geri çevirmemiÅŸ ve onu istediÄŸi gibi bir anda güneÅŸe çevirmiÅŸ. Adam halinden mutlu bir ÅŸekilde insanları kavuracağı sırada önüne bir anda bulut çıkmış. Adam koskoca bulut kümesinin içinde kalakalmış bakmışki güneÅŸten dahada kuvvetli bir bulut var.
Adam tekrar tanrıya yakarmaya baÅŸlamış “Tanrım beni güneÅŸ yaptın ama bu güneÅŸten daha da kuvvetli bulut varmış beni ona çevirmeni diliyorum”. Tanrı kulunun bu isteÄŸini de geri çevirmemiÅŸ. Onu hemen buluta çevirmiÅŸ. Adam bulut olup gökyüzünün semalarında güneÅŸe karşı durmaya çalışırken bir anda baÅŸka bir güç çıkmış. O da ne bir anda adamcağız dağılıvermiÅŸ. Bakmış ki buluttan da kuvvetli bir güç var.
Adam duramamış ve yine baÅŸvuracağı tek makama tekrar baÅŸvurmuÅŸ. “Tanrım biliyorum çok oldum ama buluttan da güçlü bir ÅŸey geldi beni dağıttı ne olursun beni rüzgara çevir önüme ne kadar bulut çıkarsa dağıtayım demiÅŸ”.  Esirgeyici ve bağışlayıcı olan Tanrı kulunun bu rızasını da yerine getirmiÅŸ. Adam bir anda rüzgar olmuÅŸ. Fırtınalar, kasırgalar adamın güç gösterisi olacakmış derken bir anda rüzgarın hızını bir ÅŸey kesmiÅŸ. Karşısına kocaman bir engel çıkmış ve adam ne olduÄŸunu ÅŸaşırmış.
Adam bu ÅŸaÅŸkınlık ve hayal kırıklığı ile yine merhametli tanrısının huzuruna çıkmış. “Tanrım Fırtınalar, kasırgalar, hortumlar çıkaran rüzgarın bile hızını kesebilen bu dünyada daÄŸlar varmış ne olursun beni o daÄŸlardan birisi yapıver”. Tanrı hangi isteyen kulunu geri çevirmiÅŸ ki. Kulunun bitmek bilmez isteklerini harfiyen yerine getiriyormuÅŸ. Adam artık kocaman bir daÄŸ haline dönüşmüş. Heybetli sıra daÄŸlar gibi önüne çıkan tüm rüzgarları kesip gücünü yeryüzüne ispatlamaya çalışırken o da nesi bir anda aÅŸağıya doÄŸru kaymaya ve kısalmaya baÅŸlamış. O ÅŸaÅŸkınlıkla aÅŸağı doÄŸru eÄŸilip bakarken bir de ne görsün! Dağın eteklerinde bir adam dağı taşı delip ekmeÄŸini taÅŸtan çıkartıyormuÅŸ.
Bir anda küçük dilini yutmuÅŸ. Nasıl olurda güneÅŸten, buluttan, rüzgardan, daÄŸdan da kuvvetli bir ÅŸeyin varlığından bunca senedir haberi olmamış. Bunu tanrısına nasıl söyleyecek. “Beni yeniden ben yap” demek bu kadar kolay mı? Adam, tanrının karşısına utana sıkıla çıkmış ve “Ben benden daha güçlü bir ÅŸeyi ne yeryüzünde ne gökyüzünde gördüm. Hatamı gördüm ve senden af diliyorum. Beni yeniden ben yapmanı istiyorum.” diyerek tanrısına akılsızlığını ve mahcubiyetini utana sıkıla anlatmış. Tanrı kulunun hatasını anlamasına ve yine kendisi gibi olmasına ve göründüğü gibi yaÅŸamak istemesine mutlu olmuÅŸ. Onu tekrardan eski haline getirmiÅŸ. Adam mutlulukla tanrısına şükredip aslında yaratılmışların içerisinde en ÅŸanslılardan birisi olduÄŸunu fark ettirmesinden ötürü tanrısına daha da fazla baÄŸlanmanın da mutluluÄŸuyla akÅŸam evinin yolunun tutmuÅŸ.
Ä°ÅŸte hikayemiz bu kadar. Ä°nsanoÄŸlu içerisinde bulunduÄŸu durumu iyi kavrayıp yaratınına bulunduÄŸu durumun nimetini fazlasıyla şükrederek göstermeli. Atalarımızın bir sözü var “Ne oldum demiyeceksin, Ne olacağım diyeceksin”. Ä°ÅŸte bu dünyada ne oldum delisi gibi ortalıkta dolaşıp bulunduÄŸun konumun güzelliklerinden, yanlışlarından ders çıkarmazsan o daÄŸdaki taÅŸ ocağındaki haline bile bir daha kavuÅŸamayabilirsin.
