Hani bu yazıyı niye buraya döktüm. Geçmişten bu günü iyi şekilde hafızamda tazeleyebilmem için yazmam gerektiğini düşündüm.
Askerlik ile ilgili iÅŸlemlerimi halletmek ve aynı zamanda da kuzen Onur’un düğününde bulunabilmek için Adana’daydım. T.oÄŸluma bu arada bir ömür boyu mutluluklar diliyorum. Ayrıca diÄŸer kuzen Bedir’de Ankara’ya niÅŸanlanmak üzere gitmiÅŸ. Herkes evlilik konusunda bu kadar hızl hareket ederken biz askerlik ile ilgili planlarımızı hızlandırıyoruz.
Neyse konumuz Askerlik şubesindeki günüm. P.tesi sabah itibariyle erkenden üç otobüs değiştirerek vardığım askerlik şubesinde yine bildik manzaralar vardı. Kalabalık bir kitle askerlik şubesine akın etmiş ve vatani görevlerini yapacakları yerleri öğrenmenin telaşındaydılar. Bende o kalabalık içinden sıyrılıp içeriye girdim.
İçeri girdim ve yed.sub. aday adaylarının işlemlerinin gerçekleştirildiği ayrı bölümde sıramı beklemeye başladım. Sıra bana gelmişti. En son mart ayı gibi uğramıştım buraya. Kasım ayındada bir uğrarayım derken iyi bir iş yaptığımıda anladım.
Velhasıl randevusuz gelince beni ö.sonraya attı görevli bayan memure. Bende doğal olarak eve dönmek zorunda kaldım. Öğleden sonra gittiğimde dosyam hazırlanmıştı. Gerekli evrakları doldurdum. Aralıkta asker olmak istediğimi belirttim. Formu doldurup kısa dönemi işaretledim. Şöyle evrak dosyamı inceledim. Baktım 2000 yılından bu yana amma da gidip gelmişim şubeye. Her tarafım evraklarla dolu. Ardından bildik bürokratik işlemler. Evrak kayıttı, Ayşe hanımdı derken sağolsun Ayşe hanım 8,45 YTL yol harcırası verdi. Henüz ne için olduğunu anlamadım ama parayıda aldım elbetteki.
Arkasından komutanın imzasından sonra evrağı yeniden görevli memureye götürdüm. Sevk evraklarımı koca bir zarfın içine yerleştirdikten sonra mühürledi ve elime tutuşturdu. 1-2-3 Aralık tarihlerinden birinde galiba sınava gireceğim ve askerliği hangi sınıfta yapacağımı öğreneceğim. Bakalım nereye ve ne sınıfta düşeceğiz.
