Uzunca bir süredir yazmamıştım. Belçika’dan AÄŸustos sonu günü projeyi bitirip ülkeye dönme telaşı sardığı vakitlerde bilet peÅŸinde koÅŸmaya baÅŸladım. Sonuçta Belçika’dan Adana’ya direk ucuz bilet ve ye bulamadığım içn elimdeki iki seçenekten birini kullanmak zorunda kaldım. Onur Air ile ya Kayseri’ye inip oradan otobüs ile Adana’ya geçmek ya da Ä°stanbul’a inip oradan geçmek. Kayseri seçeneÄŸi daha makul geldiÄŸi için bileti oraya aldım.
Uzun bir süredir vatan topraklarından ayrı kalınca insan Kayseri felan dinlemiyor bir heyecan duyuyor. Kayseri’ye gecenin bir yarısı indik bir kaç saate hava aydınlanacaktı. Bende havaalanında beklemeye baÅŸladım. Gündüz olsun sora sora Terminali bulurum düşüncesiyle beklerken Polis memuru gecenin bu vakti tek başına bekleyen bu adamın bir yakını yokmudur düşüncesiyle bana hayırdır gelmedi yakınlar diye sordu. Sonra saÄŸolsun bu saatlerde Adana’ya otobüs bulursun sözleriyle terminale gitmemi söyledi. Bende atladım taksiye terminale adımımı attım ve deÄŸnekçiler hemen abi neresi deyince Adana dedim. “Abi 5 dk sonra Metro buradan Adana’ya gidecek hemen bilet verelim” dediler. Gerçekten buna çok sevindim. Çünkü 2-3 saat beklemeyi göze koymuÅŸtum. Bileti kestiler otobüse atladım ve 5 dk sonra Kayseri’den binenlerin biletleri geri toplandı. Ama yolculuÄŸumuza devam ettik şükür. NiÄŸde, Pozantı felan filan derken otobüsten indiÄŸim anda Adana Otogarında, Adana’nın o meÅŸhur sıcağı yüzleri alev alev yakmaya baÅŸladığı anda tamam dedim iÅŸte benim memleketim. Evet gündüzü 7-8 derece olan Brüksel’den bir anda 35 dereceye transfer olmak insanı kendinden geçiriyormuÅŸ.
Ya aslında Belçika’da son günler hakkında yazılacak o kadar güzel anılar varki. Onlarıda yazmayayım hoÅŸ bir anı olarak bende kalsın diyeyim. Benden maddi ve manevi desteÄŸini esirgemeyen baÅŸta koordinatörüm Dr. Piet Ketelaer ve Finans Koordinatör Mr. Walter Sablon’a ve aşçıbaşım ve anne ÅŸefkatini üstünden esirgemeyen Hilde’ye ve yemekhane personeline, hastanede bana her türlü konuda destek veren temizlk görevlisinden, doktoruna tüm personele, Belçika’daki arkadaÅŸlarıma teÅŸekkür.
Birde tabiki bu iÅŸin Türkiye ayağınada bir teÅŸekkür olmadan olmaz. Sevgi Gönülleri DerneÄŸi yönetimde bulunduÄŸum süre zarfında her zaman tam destek gördüğüm baÅŸta baÅŸkanım ve yönetim kurulundaki arkadaÅŸlarım, Belçika’daki projeyi kolayca bulmamıza yardım eden Özgür ve Gözde’ye, en ufak noktasındanda yardımlarını esirgemeyen ve ismini buraya yazamadığım tüm dostlara teÅŸekkürler ediyorum.
